అగ్ని స్తుతిః (మహాభారతే)

త్వమగ్నే సర్వదేవానాం ముఖం త్వమసి హవ్యవాట్ |
త్వమంతః సర్వభూతానాం గూఢశ్చరసి పావక || ౧ ||
త్వామేకమాహుః కవయస్త్వామాహుస్త్రివిధం పునః |
త్వామష్టధా కల్పయిత్వా యజ్ఞవాహమకల్పయన్ || ౨ ||
త్వయా సృష్టమిదం విశ్వం వదంతి పరమర్షయః |
త్వదృతే హి జగత్కృత్స్నం సద్యో న స్యాద్ధుతాశన || ౩ ||
తుభ్యం కృత్వా నమో విప్రాః స్వకర్మవిజితాం గతిమ్ |
గచ్ఛంతి సహ పత్నీభిః సుతైరపి చ శాశ్వతీమ్ || ౪ ||
త్వామగ్నే జలదానాహుః ఖే విషక్తాన్ సవిద్యుతః |
దహంతి సర్వభూతాని త్వత్తో నిష్క్రమ్య హాయనాః || ౫ ||
జాతవేదస్తవైవేయం విశ్వసృష్టిర్మహాద్యుతే |
తవైవ కర్మ విహితం భూతం సర్వం చరాచరమ్ || ౬ ||
త్వయాఽఽపో విహితాః పూర్వం త్వయి సర్వమిదం జగత్ |
త్వయి హవ్యం చ కవ్యం చ యథావత్సంప్రతిష్ఠితమ్ || ౭ ||
అగ్నే త్వమేవ జ్వలనస్త్వం ధాతా త్వం బృహస్పతిః |
త్వమశ్వినౌ యమౌ మిత్రః సోమస్త్వమసి చానిలః || ౮ ||
ఇతి మహాభారతే ఆదిపర్వణి వింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయే మందపాల కృత అగ్ని స్తుతిః ||